– jest najważniejszą częścią pracy z pacjentem. Daje ona najlepsze i co ważne najtrwalsze efekty. W oparciu o wykonaną diagnostykę, terapeuta rozpoczyna leczenie dysfunkcji. Stosując metody z zakresu terapii manualnej, treningu mięśniowego, treningu kontroli ruchowej, treningu siły mięśniowej oraz elementów masażu fizjoterapeuta prowadzi proces leczenia. Najważniejszy dla pacjenta i fizjoterapeuty jest pozytywny efekt końcowy, jednak trzeba być świadomym że sukces terapii zależy od wielu czynników. Najważniejsze z nich to: czas rozpoczęcia terapii – im szybciej rozpoczęta terapia tym szybsza nastąpi poprawa. Do fizjoterapeuty należy się zgłosić w przypadku wystąpienia pierwszych objawów bólowych. Współpraca pacjenta z fizjoterapeutą – pacjent powinien wykonywać zadania zalecone przez fizjoterapeutę np. ćwiczenia w domu, unikanie obciążania uszkodzonych struktur itp. Czas terapii – im dłużej trwa choroba / dysfunkcja w stawie tym powrót do zdrowia może być dłuższy Przejście całej terapii – istotne jest zrozumienie, że dysfunkcja w stawie nie znika w momencie zniknięcia bólu ! Ból jest najczęściej następstwem dysfunkcji w kontroli ruchowej, ograniczenia w stawie lub toczącego się procesu zapalnego w stawie lub tkance. Eliminacja bólu (co jest nadrzędnym cele terapeutycznym) jest dopiero początkiem całego procesu rehabilitacyjnego. Kolejnym krokiem jest odtworzenie prawidłowych wzorców ruchowych, prawidłowej siły mięśniowej oraz zakresów ruchomości. Dopiero po odtworzeniu podanych składowych można mówić o zakończonym procesie rehabilitacyjnym.

Badanie stóp umożliwia ocenę stanu stóp pod kątem wad stóp tj. płaskostopie poprzeczne i podłużne, haluksy, stopę wydrążoną, schorzeń stóp tj.zapalenie rozcięgna podeszwowego, ostroga piętowa, bóle śródstopia (metatarsalgia), stref zwiększonego lub zmniejszonego obciążenia stóp, rozkładu sił nacisku poszczególnych części stóp na podłoże,symetrii obciążenia i długości kończyn, równowagi i statyki ciała, wad postawy (koślawość stóp, koślawość kolan, skolioza), chodu i jego zaburzeń. Na badanie stóp składa się:

  • manualne badanie stóp
  • badanie statyczne i dynamiczne stóp na podoskopie
  • badanie statyczne i dynamiczne stóp na plantografie
  • terapia stóp
  • kosmetyki do pielęgnacji stóp

– masaż ten przeznaczony jest specjalnie dla kobiet w ciąży lub “młodych mam”. Odbywa się w pozycji półleżącej na plecach oraz leżącej na boku i jest w pełni bezpieczny zarówno dla kobiety, jak i dla dziecka. Jest to delikatna forma masażu opierająca się głównie na technikach głaskania, rozcierania oraz łagodnego ugniatania. Jego głównym celem jest łagodzenie bólu kręgosłupa, zmniejszenie obrzęków w obrębie kończyn dolnych, poprawa krążenia oraz uelastycznienie skóry, która ulega znacznemu rozciągnięciu w czasie ciąży. Oprócz tego masaż poprawia samopoczucie przyszłej mamy i doskonale odpręża. Masaż jest pomocny również w dojściu do dobrej formy po porodzie.
Na masaż zapraszamy wszystkie Panie po ukończonym pierwszym trymestrze ciąży oraz do końca 8 miesiąca. “Młode mamy” zapraszamy po 4 tygodniach od porodu. Przy pierwszej wizycie rekomenduję wziąć zaświadczenie od lekarza prowadzącego o braku przeciwwskazań do masażu.

masaż ten nazywany jest inaczej masażem szwedzkim, co wiąże się z największym wkładem szwedzkiego lekarza w rozwój tej formy leczenia. Masaż klasyczny jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów z zakresu fizjoterapii, a także odnowy biologicznej. W krótkim czasie przynosi bardzo dobre efekty terapeutyczne np. w terapii zaburzeń napięć mięśniowych oraz zespołów bólowych związanych z narządem ruchu. Może być wykonywany całościowo lub na poszczególne części ciała. Masaż klasyczny częściowy wykonuje się codziennie lub co drugi dzień, natomiast całościowy w związku z dużym obciążeniem organizmu powinien być stosowany 2-3 razy w tygodniu. Masaż klasyczny przynosi bardzo dobre efekty terapeutyczne, nie tylko w sferze fizycznej pacjenta, ale także psychicznej. Pacjenci już podczas zabiegu rozluźniają się oraz następuje odprężenie psychiczne. Efekt ten utrzymuje się jeszcze przez pewien czas po zakończeniu zabiegu (jest on uzależniony od danej osoby). Po prawidłowo wykonanym masażu klasycznym pacjenci są zadowoleni, pełni energii oraz pozytywnie nastawieni do rzeczywistości.Jako główne przeciwwskazania do stosowania masażu klasycznego wymienia się: ostre stany zapalne, infekcje oraz stany chorobowe przebiegające z podwyższoną temperaturą, świeże stany pourazowe, menstruacja, choroby nowotworowe, epilepsja,  nieuregulowane schorzenia układu krwionośnego, osteoporoza, choroby zakaźne, niewyrównane wady serca, przerwanie ciągłości skóry, tętniaki naczyniowe

– zwany także masażem głębokim bądź głębokim masażem łącznotkankowym, to współczesna forma masażu, powodująca rozluźnienie napięć w obrębie mięśni i powięzi. Celem tej formy pracy z tkankami miękkimi jest leczenie zaburzeń w układzie mięśniowo-powięziowym, polegające na umiejętnym rozluźnianiu tkanek, poprawie ich ruchomości oraz uwalnianiu z napięć w jak najbardziej ergonomiczny sposób, tj. bez zbędnych ruchów i tylko w miejscach, które wymagają rozluźnienia. Nieodłącznym elementem masażu tkanek głębokich jest ocena funkcjonalna pacjenta, ocena układu mięśniowo-powięziowego oraz zastosowanie odpowiedniej techniki, której czas, siłę i kierunek wyznacza informacja zwrotna płynąca z ciała pacjenta. Pacjent, który jest poddawany zabiegowi, aktywnie uczestniczy w terapii, wykonuje (na polecenie terapeuty) odpowiednie ruchy, które zwiększają efekt rozluźnienia tkanek. Dobroczynne skutki masażu to: skuteczne działanie przeciwbólowe, zwiększenie zakresów ruchu, zwiększenie elastyczności tkanek, likwidacja punktów spustowych bólu, poprawa czynności i trofiki mięśni, poprawa ukrwienia, przyspieszona regeneracja tkanek, poprawa mobilności mięśni i powięzi, poprawa stanu funkcjonalnego pacjenta.

– jest to zabieg fizjoterapeutyczny, podczas którego zastosowywane są specjalne chwyty w formie powolnych ruchów okrężnych dłoni o dużej powierzchni i bardzo małej sile nacisku. Wykonywane są one zgodnie z kierunkiem przepływu limfy, a wynikiem tego jest lekkie, chwilowe odkształcenie tkanki. Częste powtórzenia tych chwytów w obrębie jednego zabiegu prowadzą do takiego pobudzenia pracy komórek mięśniowych naczyń limfatycznych i tzw. automatyzację, że naczynia te pracują bardziej intensywnie jeszcze do kilku godzin po zabiegu. Regularne stosowanie tego typu zabiegów zwiększa zdolność transportową limfy i wspiera tworzenie się nowych, dobrze funkcjonujących obocznych naczyń limfatycznych skóry. Wskazania: obrzęki limfatyczne, obrzęki tłuszczowe, wysięki, zmiany skórne spowodowane zaburzeniami krążenia limfy, obrzęki pourazowe i pooperacyjne, obrzęki ręki u kobiet po mastektomii, profilaktyka zakrzepicy żylnej, również przedoperacyjnej, profilaktyka przewlekłej niewydolności żylnej, zespoły poza zakrzepowe, wrzody żylne, w leczeniu niewydolności limfatycznej wrodzonej (wczesnej i późnej) oraz nabytej (pourazowej), w leczeniu kończyn dolnych o różnej etiologii, obrzęki po schorzeniach (stopa cukrzycowa, zespół Sudecka), chroniczny obrzęk zapalny towarzyszący reumatyzmowi, chorobie zwyrodnienia stawów itp., obrzęk towarzyszący ciąży (konieczność wykluczenia choroby nerek), obszarów jakie obejmują, obrzęk lipidowy (bolesny obrzęk tkanki tłuszczowej z towarzyszeniem uczucia ciężkości i napięcia skóry).

– sprawdza się nie tylko wtedy, kiedy pierwotnym powodem zgłoszenia się do terapeuty są właśnie blizny ( powstałe po urazach, po zabiegach operacyjnych, po wykonaniu tatuażu lub piercingu), ale też w przypadkach, kiedy terapia pacjentów- nie tylko z dolegliwościami bólowymi – nie przynosi oczekiwanych efektów przy zastosowaniu metod standardowych. Blizna może mieć negatywny wpływ nie tylko na miejsce, w którym powstała, ale także na odległe części ciała. I to nie tylko „świeża” blizna może być źródłem problemu, ale też taka, o której już często zapomnieliśmy, że posiadamy.

–  to jedna z metod terapeutycznych wykorzystywanych przez fizjoterapeutów. Jest to oklejanie specjalnymi, elastycznymi taśmami ściśle określonych obszarów ciała. Koncepcja ta została szczególnie mocno spopularyzowana w ciągu ostatnich 10 lat, jej twórcą jest japoński chiropraktyk dr Kenzo Kase, który opracował materiał do produkcji taśm oraz sposoby aplikacji, uwzględniając różne dysfunkcje, nie tylko w obrębie narządu ruchu, ale również układu limfatycznego, czy możliwości wykorzystania w terapii blizn.

– to samodzielnie wykonywany przez pacjenta masaż w celu polepszenia przepływu krwi żylnej i chłonki. Rolowanie mięśni za pomocą specjalnych rollerów( wałków piankowych czy piłek) to bardzo skuteczna metoda autoterapii przemęczonych i napiętych części ciała. Rolowanie mięśni jest niezwykle istotnym aspektem dbania o swoje ciało. Zwiększa elastyczność, gibkość, siłę oraz zapobiega urazom i kontuzjom. Jest to jedna z wielu metod, który pacjent może samodzielnie wykonywać w domu. Korzyści wynikające z automasażu to: pobudzanie krążenia, odprężanie skóry, likwidowanie napięcia mięśniowego, poczucie relaksu, łatwiejsza regeneracja po urazach, lepsze samopoczucie.

– celem zajęć jest: poprawa sylwetki, korekta postawy, poprawa gorsetu mięśniowego, nauka czucia własnego ciała z wykorzystaniem piłek, gum thera band, luster oraz innych przyrządów pomocnych w rozwoju motorycznym. Zajęcia kierowane są do osób z wadami postawy, niewielkimi skoliozami, osobami garbiącymi się z nieprawidłową postawą, dzieci i młodzieży, które rosną szybko w krótkim czasie i siedzą długo przy komputerze. Ogólne usprawnianie, poprawa kondycji fizycznej, zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa elastyczności mięśni posturalnych. Zajęcia kierowane są do osób dbających o profilaktykę bólów pleców, po dyskopatiach, rwach kulszowych i innych schorzeniach ortopedycznych oraz osób pracujących w pozycji siedzącej.